Dette er ein flott tur på ei velhalden rås (sti) som er eit flott kulturminne frå den tida då mjølkarane gjekk 1 eller 2 gonger for dag opp på fjellet for å mjølke kyrne. Ein skal ikkje gå mange minutt før ein får flott utsikt. <\/p>","directions":"
Etter ein slak start går råsa bratt opp Skåra til Brudevikvatnet. Dei som ikkje vil stoppe der kan gå vidare til Lisje Krokhornet der det er flott utsikt mot Stadlandet, havet og øyane i Sande kommune. Det er såpass bratt opp Skåra at dette truleg ikkje er ein tur for dei med høgdeskrekk. Sjølv om det er bratt er det greitt å gå på grunn av både menneskeskapte og naturlege trappetrinn. Dei som likar å gå bratt opp, men vil ha det slakare ned kan gå via Krokedalen ned att. Då endar ein opp ved fylkesvegen i Krokvika 4 km frå Brudevika. Parker nede ved fylkesvegen ved det nordlegaste vegkrysset i Brudevika. Gå 50 meter til næraste vegkryss, og gå deretter asfaltert sideveg heilt til du kjem til ein raudmalt låve som er det første huset på oppsida av vegen. Råsa (stien) startar på oppsida av låven. Dei første 750 metrane går i relativt slakt terreng og det er mange stader tydeleg spor etter ferdsel gjennom lang tid. Deretter går det bratt opp Skåra. Dei siste 200 høgdemetrane har ei stiging på 42 grader, men fordi råsa går i små hårnålssvingar oppover blir den effektive stigninga på rundt 35 grader i snitt. Det er godt synleg rås (sti) heile vegen opp til Brudevikvatnet. Frå Brudevikvatnet til Lisje Krokhornet er det mindre synleg rås. Her kan det vere lurt å sjå etter små steinar som ligg opp på større stein. Dei markerer kvar råsa går.<\/p>","start_point":"G\u00e5r greitt \u00e5 parkere ved ei utk\u00f8yrsle rett s\u00f8r for det nordlegaste vegkrysset i Brudevika.","cultural_monuments":false,"cultural_monuments_description":"Det flottaste kulturminnet p\u00e5 denne turen er nok sj\u00f8lve r\u00e5sa (stien) fr\u00e5 Brudevika og opp til Brudevikvatnet. Fr\u00e5 gamalt av var det denne r\u00e5sa som vart brukt n\u00e5r ein skulle opp til st\u00f8ylen for \u00e5 mj\u00f8lke kyrne. Avhengig av om ein overnatta eller ikkje m\u00e5tte turen dermed g\u00e5ast 1 eller 2 gonger for dag, i all slags ver. \r\n\r\nI tidsperioden fr\u00e5 rundt 1800 og fram til 1945 var utmarka i Norge hardt beskatta fordi ein trong mat til ei veksande folkemengd. Ekstra hard var beskatninga under andre verdskrig fordi ein d\u00e5 b\u00e5de hadde tyske soldatar som skulle ha mat og ogs\u00e5 hadde stopp i importen av mat. Gardane p\u00e5 Sunnm\u00f8re og i Brudevika var jamt over relativt sm\u00e5, og dei fleste bruka var kombinasjonsbruk der sm\u00e5bruk og fiske var levevegen. Dei fleste gardane hadde st\u00f8ylsdrift der ein utnytta dei gode fjellbeita. Vanlegvis hadde ein ei slakk r\u00e5s der kyrne kunne g\u00e5 til fjells, og ei raskare og brattare r\u00e5s der mj\u00f8lkarane kunne g\u00e5 sin daglege tur og bere mj\u00f8lka ned att til garden. Kyrne fr\u00e5 Brudevika kom seg opp p\u00e5 fjellet via ei r\u00e5s n\u00e6rare Flugev\u00e5gen, men dei som skulle opp og mj\u00f8lke kvar dag gjekk raskaste og brattaste veg for \u00e5 spare tid. Etter 1945 vart det igjen import av mat og st\u00f8ysdrifta forsvann etter kvart p\u00e5 Sunnm\u00f8re. Etter dette har mange av dei gamle mj\u00f8lkarr\u00e5sene grodd igjen. R\u00e5sa opp til Brudevikvatnet vart rydda for ferdsel igjen i 1975, og her er det Atle Brudevik som har vore eldsjela som har halde r\u00e5sa open.\r\n\r\nMed det same ein er ferdig med den brattaste stigninga og er komen opp p\u00e5 toppen av Sk\u00e5ra ser ein restar av grunnmuren av eit hus til h\u00f8gre (s\u00f8r) for r\u00e5sa. Dette er restane etter eit torvhus der torva vart t\u00f8rka f\u00f8r den vart boren ned til Brudevika. Torv vart brukt som brensel i eit omr\u00e5de meir eller mindre fritt for tre. Og det var ikkje lite arbeid som skulle til for \u00e5 sikre brensel i form av torv. F\u00f8rst til fjells for \u00e5 skjere og stabel opp torva til t\u00f8rk. Deretter \u00e5 samle den i torvhus for fint\u00f8rking. Og til slutt skulle den berast heim.\r\n\r\nVed osen i Brudevikvatnet, der Kvernhuselva renn ut, ser ein restar av demningar. Dessa vart brukt for \u00e5 demme opp vatn slik at ein hadde mykje vatn \u00e5 ta av n\u00e5r ein skulle male kornet i kvernhuset. D\u00e5 vart ein person sendt til fjells for \u00e5 opne toppen av demninga. Kvernhuset sto nede ved sj\u00f8en der vegen g\u00e5r no, og forsvann under vegbygging.\r\n\r\nP\u00e5 Lisje Krokhornet ser ein restar av ein mur i stein som var bygd for \u00e5 hindre at dyra gjekk ned i skr\u00e5ningar som vart stendig brattare. Desse er det mange av i Vanylven og dei g\u00e5r under namnet Varegardar.\r\n","grading":[{"id":2,"name":"R\u00f8d"}],"terrain":null,"time_need":"4 t. 25 mi","public_transport":null,"mobile_coverage":false,"landslides":null,"sea_conditions":null,"spiecial_conditions":null,"environmental_check_date":null,"environmental_check_note":null,"map_description":"Turkart for Vanylven - kan kj\u00f8past p\u00e5 butikkar og bensinstasjonar i Vanylven","snowmap":false,"competition_opening":null,"competition_opening_winter":null,"competition_opening_comment":null,"uploaded_map":true,"stikkut":false,"toll_road":false,"toll_road_payment_info":null,"conditions":{"user_familiar_with_conditions":true,"consent_people_on_photos":true,"consent_api":true}}